GPS oznacza „Global Positioning System“. Pierwotnie system ten miał zastosowanie w armii Stanόw Zjednoczonych dla satelitarnej lokalizacji obiektόw.
Odbiornik GPS ma możliwość dokładnego określenia pozycji na powierzchni kuli ziemskiej oraz określenia z dokładnością do kilku metrόw położenia nad poziomem morza.
W tym celu na sześciu orbitach na wysokości 20 183 km krążą w okόł Ziemi bez przerwy 24 satelity. Wysyłają one sygnały dotyczące pozycji i czasu, ktόre powstają przy pomocy wysoko precyzyjnego zegara atomowego.
Dokonywany jest pomiar czasu dotarcia sygnału radiowego z satelitów do odbiornika. Znając prędkość fali elektromagnetycznej można obliczyć odległość odbiornika od satelitów. Mając wpisane do pamięci urządzenia położenie satelitów w czasie, mikroprocesor odbiornika może obliczyć pozycję geograficzną (długość, szerokość geograficzną), wysokość nad układem odniesienia oraz z dużą dokładnością aktualny czas UTC. Dla dokokonania obliczeń wykorzystywane są sygnały pochodzące z co najmniej 4 sateliόw.
W chwili obecnej GPS wykorzystywany jest w przeważającej mierze do celόw cywilnych, głόwnie jako systemy nawigacyjne pojazdόw. Poza tym służy GPS jako specjalne zabezpieczenie pojazdόw w szczegόlny sposόb zagrożonych, takich jak np. transport pieniędzy, limuzyny prominentόw, pojazdy ciężarowe ze szczegόlnie wartościowym lub niebezpiecznym ładunkiem. Możliwe jest monitorowanie tych pojazdόw w Europie i na świecie. GPS znajduje rόwnież zastosowanie w technice obliczeniowej.
