Angielskie wyrażenie Radio Frequency Identification (RFID) oznacza w języku polskim identyfikację za pomocą fal elektromagnetycznych. RFID umożliwia automatyczną identyfikację i lokalizację przedmiotów i istot żywych i znacznie ułatwia w ten sposób ewidencję i gromadzenie danych.
System RFID składa się z transpondera, który znajduje się na lub w przedmiocie bądź istocie żywej oraz czytnika do odbioru i rozpoznawania transpondera.
Czytnik posiada program sterujący właściwym procesem odczytywania i RFID-Middleware z portami szeregowymi do innych systemów EDV baz danych.
Z reguły czytnik wytwarza pole elektromagnetyczne o wysokiej częstotliwości i ograniczonym polu oddziaływania, przede wszystkim przy pomocy spirali indukcyjnych. Dzięki temu przekazywane są nie tylko informacje, ale sam transponder zaopatrywany jest w energię. Tylko w sytuacjach, kiedy w grę wchodzą większe odległości, a koszty transpondera nie są zbyt wysokie, używa się aktywnych transponderów z własnym zasilaniem. Najczęściej używa się częstotliwości 13,56 MHz na którą reagują także systemy ostrzegające przed użyciem RFID.
Transpondery RFID mogą być tak małe jak ziarnko ryżu i możne je implantować np. zwierzętom domowym. Zalety tej techniki wynikają z połączenia niewielkich rozmiarów transpondera, niezauważalnych możliwości odczytania informacji (np. nowy paszport) oraz niskiej ceny transpondera. Ta nowa technika wypiera bardzo jeszcze dziś rozpowszechnione kody kreskowe.
